AKTUALNOŚCI

 

"KTO RATUJE JEDNO ŻYCIE, RATUJE CAŁY ŚWIAT" 
14.12.2018 r.  


Rok 2018 został ogłoszony Rokiem Ireny Sendlerowej. Miejska Biblioteka Publiczna w Świebodzicach włączyła się w obchody, wyświetlając w kwietniu film pt. "Dzieci Ireny Sendlerowej", który powstał na podstawie książki "Matka dzieci Holacaustu".

Biblioteka dziecięca w grudniu przeprowadziła cykl lekcji bibliotecznych poświęconych Pani Irenie. W zajęciach wykorzystano książki: E. Nowak "Kto uratował jedno życie", B. Ostrowickiej "Irena Sendlerowa, Magiczny koralik", A. Czerwińskiej -Rydel "Listy w butelce - opowieść o Irenie Sendlerowej" oraz R. Piątkowskiej "Wszystkie moje mamy". Spotkaniu towarzyszyła wystawka poświęcona tej niezwykłej bohaterce. W zajęciach uczestniczyli uczniowie klas IV z Publicznej Szkoły Podstawowej nr 4 wraz z opiekunami. Naszą lekcje rozpoczęliśmy od zabawy "Zgadnij kim jestem". Dzieci losowały kartki, na których znajdowały się nazwiska sławnych osób takich jak: Jan Brzechwa, Janusz Korczak, Adam Małysz, Bolesław Chrobry, Mikołaj Kopernik itp. Po wylosowaniu miały za zadanie odgadnąć kim jest ta osoba. Jeśli ktoś nie wiedział, odszukiwaliśmy informacje o danej osobie w książkach. Następnie układaliśmy nazwiska tych sławnych osób w kolejności alfabetycznej, wśród nich było nazwisko Ireny Sendlerowej. Zabawa była wprowadzeniem do tematu zajęć. Kolejny punkt, to przedstawienie sylwetki naszej bohaterki i zapoznanie dzieci z jej życiorysem. W tym celu wykorzystano przygotowaną prezentację multimedialną, a także książki i broszury.

Irena Sendlerowa urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie, ale dzieciństwo spędziła głównie w Otwocku. Jej tata, lekarz, zmarł na tyfus, gdy miała siedem lat. Potem wraz z mamą przeprowadziła się do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie ukończyła gimnazjum i zdała maturę. Tam poznała swojego przyszłego męża Mieczysława Sendlera. Po powrocie do stolicy studiowała polonistykę i podjęła pierwszą pracę w Sekcji Pomocy Matce i Dziecku. Po wybuchu wojny pomagała najbiedniejszym rodzinom i ratowała młodzież przed wywiezieniem na roboty do Niemiec. W 1942 roku utworzono Radę Pomocy Żydom "Żegota", która mianowała ją szefową wydziału dziecięcego. Jako pracownik pomocy społecznej miała przepustkę do getta. Ryzykując własne życie, zorganizowała przemycanie dzieci z getta na aryjską stronę. Umieszczała je w przybranych rodzinach, sierocińcach i klasztorach. Uratowała od zagłady ponad 2500 dzieci i wielu dorosłych. Działała pod pseudonimem "Jolanta". Po wybuchu powstania opiekowała się rannymi w powstańczym szpitalu. Po wojnie tworzyła domy sierot i powołała Ośrodek Opieki nad Matką i Dzieckiem. Za swoją dobroczynną działalność i bohaterską odwagę otrzymała wiele znamienitych odznaczeń. W 2007 roku z rąk Kanclerza Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu Marka Michalaka otrzymała Order Uśmiechu. Warto wspomnieć, że nasza biblioteka w roku 2007 gościła w swoich progach Pana Marka, a było to podczas spotkania autorskiego z poetką Ireną Conti di Mauro. Irena Sendlerowa zmarła 12 maja 2008 roku w Warszawie, w wieku 98 lat. Na medalu Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata wyryte jest "Kto ratuje jedno życie - ratuje cały świat".

W dalszej części spotkania uczestnicy wysłuchali fragmentów książki "Listy w butelce", która zawiera biografię pani Ireny, przedstawioną w formie opowiadania dla dzieci. Po omówieniu treści książki przystąpiliśmy do sprawdzenia zdobytych wiadomości za pomocą quizu. Kolejna zabawa to wyjaśnianie cytatów, które dzieci musiały ułożyć z rozsypanki wyrazowej. Następnie, w zależności od grupy, uczestnicy pisali listy, które zostały zalakowane i zamknięte w szklanej butelce, a następnie schowane w bibliotece pod mirabelkowym drzewkiem. Druga grupa projektowała okładkę do książki, a trzecia rysowała medale za zasługi dla naszej bohaterki. Na zakończenie i podsumowanie zajęć uczniowie mieli dokończyć wypowiedź "Być jak Irena Sendlerowa dzisiaj to". Tu padały różne słowa np.: dobrym, odważnym , darzyć innych szacunkiem, pomocnym, serdecznym, troskliwym itp.

Spotkania miały na celu przybliżyć tę niezwykłą osobę, która do końca swoich dni pozostała bardzo skromna. Patrząc z miłością na drugiego człowieka pozostawiła nam po sobie przesłanie "Dopóki będę żyła, dopóki mi sił starczy, zawsze będę mówiła, że najważniejsze na świecie i w życiu jest Dobro".

Tekst i zdjęcia:
Ewa Tadeuszak, Agnieszka Okarmus

 

   

   

   

   

   

   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
  
   
 

 
 

 

 

  •   strona główna  •  do góry  •