AKTUALNOŚCI

 

 

Rozgrzewka czyli spotkanie autorskie z Dariuszem Rekoszem.
29.05.2012 r.

W ramach rozgrzewki przed Euro 2012 odbyło się w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Świebodzicach spotkanie poświęcone piłce nożnej. Gośćmi tego spotkania byli Dariusz Rekosz i nadkom. Robert Topolski. Pierwszy jest pisarzem i autorem słuchowisk radiowych. Z zawodu informatyk, książki pisze od 2005 roku. Twórczość Dariusza Rekosza to kryminały, książki dla dzieci i młodzieży. Na spotkaniu Dariusz Rekosz mówił o swojej ostatniej książce Piłka Nożna. O co w tym wszystkim chodzi ? Wydanie tej książki świetnie wpisało się w gorączkowe przygotowania do Euro 2012. Dla tych, którzy na piłce nożnej się znają była to raczej powtórka wiadomości – dla tych, którzy niekoniecznie pilnie śledzą rozgrywki piłkarskie, wiele cennych uwag dotyczących zasad gry w futbol: rozgrywania meczu, ubrań zawodników i sędziego, obuwia, gestów jakimi posługują się sędziowie i kilka innych ciekawostek.

Już starożytni Aztekowie uprawiali zespołową grę podobną do piłki nożnej, podobnie zresztą Chińczycy i Grecy. W czasach nowożytnych grę w piłkę nożną spopularyzowali jednak Anglicy, gdzie w drugiej połowie XIX wieku powstały pierwsze związki piłkarskie. Początki tej dyscypliny sportu dalekie były jednak od tej piłki, do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni teraz. Nie było żelaznych reguł dotyczących rozgrywania meczy, wymiarów boiska, strojów sportowych. Był to raczej rodzaj aktywności fizycznej angielskich dżentelmenów niewymagający określonej liczby zawodników czy też boiska o konkretnych wymiarach.

Stany Zjednoczone stworzyły swoje własne dyscypliny związane z grą w piłkę: futbol amerykański i baseball, a to na co my mówimy futbol u nich nazywa się soccer.

Strój zawodnika składa się z kilku obowiązkowych elementów: koszulki z trzydziestocentymetrowym numerem na plecach, wpuszczona w spodenki, getry do kolan, ochraniacze, buty (mogą być kołkotrampki lub korkotrampki). W początkach nowożytnego futbolu zawodnicy grali nawet w lakierkach a do końca XX wieku nie było również obowiązku gry w obuwiu. W roku 1950 drużyna Indii wycofała swój udział z finałów mistrzostw świata gdyż FIFA zabroniła zawodnikom występowania na boso.

Przepisy równie bezwzględnie co nakazują, także zakazują piłkarzom pewnych rzeczy np. noszenia biżuterii podczas meczu, nie wyłączając zegarka czy łańcuszka na szyi. Sędzia ubrany jest podobnie jak zawodnik, za wyjątkiem ochraniaczy na golenie. Inne elementy „wyposażenia” sędziego to dwa zegarki, dwa gwizdki oraz przedmiot do losowania.
Zawodnikami którzy różnią się od pozostałych na boisku są bramkarze. Ich strój musi być inny niż strój zawodników własnej drużyny, sędziego i bramkarza drużyny przeciwnej.

Oprócz wielu innych zasad, o których mówił Dariusz Rekosz, były również ciekawostki takie jak ta, że w czasie meczu zawodnik przebiega od ośmiu do dwunastu kilometrów. Pierwsze Mistrzostwa Europy w piłce nożnej odbyły się w roku 1960 we Francji. Udział w nich wzięły zaledwie cztery państwa, z których trzy już nie istnieją.

Prekursorami kibicowania były oczywiście Anglia i Holandia. To stamtąd przyszła do nas moda na dopingowanie swoich zawodników z wykorzystaniem najróżniejszych gadżetów: szalików, czapek, koszulek swojego zespołu, flag. Uzupełnieniem tej estetyki jest również malowanie twarzy barwami narodowymi oraz nieodłączne od pewnego czasu instrumenty robiące dużo hałasu. Fani zespołów umieją się znakomicie bawić na meczach i ta radość zwykle udziela się innym widzom. Potrafią też zaktywizować stadion robiąc tzw. meksykańską falę. Zdarza się jednak gdy bezgraniczne uwielbienie dla swojej drużyny generuje nienawiść dla drużyny przeciwnej i prowokuje agresywne zachowania.

O tej „ciemnej” stronie piłki nożnej mówił na spotkaniu nadkomisarz Robert Topolski z Komendy Powiatowej Policji w Świdnicy. Bezpieczeństwo na meczach rozgrywanych na polskich stadionach w czasie Euro jest dla organizatorów sprawą priorytetową. Stosuje się tu zasady określone w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych a także 7 zasad kulturalnego kibica:

  1. Oblicze Kibica jest obliczem jego Klubu,
  2. Kibicowanie bez prowokacji to szacunek dla Przeciwnika,
  3. Intencją Kibica jest dobra zabawa,
  4. Fair Play – Fair Fan (czysta gra – czyste kibicowanie),
  5. Rodzinne kibicowanie to przykład dla najmłodszych,
  6. Wzorowe kibicowanie to doping bez alkoholu,
  7. Bezpieczne kibicowanie nie jest rzeczą najważniejszą. JEST WSZYSTKIM !

Na zakończenie spotkania uczestnicy rozwiązywali WIELKI TEST PIŁKARSKI autorstwa Dariusza Rekosza, na 22 możliwe do zdobycia punkty zwycięzcy ( Dorian Laskowski, Iwona Błazik i Mariusz Szafraniec) mieli po 21. A czy Państwo wiedzą gdzie znajduje się największy stadion w Europie albo ile czasu na opuszczenie boiska ma zawodnik ukarany czerwoną kartką ? Odpowiedzi na te i inne pytania można znaleźć w książce Dariusza Rekosza.

Małgorzata Grudzińska

   

   

   

   

   

   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 

 

  •   strona główna  •  do góry  •